Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008

Όταν μαυρίζει η ψυχή…

Κάτι τέτοιες μέρες σε κάνουν να καταλάβεις την αξία της ζωής, της ελευθερίας. Όλα τα άλλα δεν έχουν καμία σημασία.
Μαύρισαν οι ώρες μας, μαύρισαν οι μέρες μας, μαύρισαν οι ψυχές μας. Πήραν φωτιά τα όνειρα μας. Κάηκε το μέλλον όλων μας. Το πυροβόλησαν θανάσιμα. Τι να ονειρευτεί κανείς αυτές τις ώρες; Τίποτα. Η τηλεόραση μεταφέρει εικόνες βγαλμένες από εφιάλτες. Την κλείνω. Μαύρο. Κλείνω τα μάτια. Μαύρο. Προσπαθώ να σκεφτώ. Μαύρο. Αναλογίζομαι το μέλλον. Μαύρο. Ελλάδα. Μαύρο. Οικονομία. Μαύρο. Ζωή. Μαύρο.

Τέλος… Μπορεί να γίνει μία νέα αρχή;

1 σχόλιο:

  1. "...η αστυνομία είναι εδώ για να προστατέψει τον πολίτη και τις περιουσίες του..."
    τάδε έφη Προκόπης Παυλόπουλος

    "..το παιδί παρουσίαζε αποκλίνουσα συμπερισφοράστο σχολείο είχε φάει αποβολή!..."
    τάδε έφη Αλέξης Κούγιας στο υπόμνημα που κατέθεσε για την υπεράσπιση του αστυνομικού

    "......."
    τάδε έφη κυβέρνηση/πολιτικοί (όλοι τους)/αρμόδιοι και μη

    Όταν δεν έχεις να χάσεις τίποτα τα σπας, όταν είσαι αγανακτισμένος τα σπας. Τέλος. Νέα αρχή; Χα. Ναι, ας τρέξουμε όλοι να ψηφίσουμε ΠαΣοΚ.

    Πριν και τώρα και πάντα ο κόσμος θα καίγεται και το μουνί θα χτενίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή