Με μεγάλη έκληξη παρακολούθησα τα όσα συνέβησαν χθες στον ναό της Αναστάσεως δίπλα στον Πανάγιο Τάφο. Όπως ήταν προκαθορισμένο οι Αρμένιοι κληρικοί τελούσαν λειτουργία για τον εορτασμό του Τιμίου Σταυρού. Σύμφωνα με ότι ισχύει εδώ και αιώνες η Ελληνορθόδοξη Εκκλησιαστική Κοινότητα έχει το δικαίωμα να παρευρίσκεται μέσω ενός αντιπορσώπου στον Πανάγιο Τάφο κατά την διάρκεια οποιασδήποτε λειτουργίας.Αφορμή αυτή τη φορά για να βγει ακόμη μια φορά εκτός ελέγχου η κατάσταση στα Ιεροσόλυμα, ήταν η άρνησή των Αρμενίων να επιτρέψουν στον φύλακα του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου να βρίσκεται στο εσωτερικό του Πανάγιου Τάφου. Οι Ελληνορθόδοξοι υπερασπιζόμενοι τα κεκτημένα τους, διέκοψαν τη λιτανεία των Αρμενίων, για να δεχθούν τη βίαιη απάντηση τους. Ακολούθησε άγριο ξύλο μεταξύ ιερωμένων, ενώ οι Αρμένιοι επιτέθηκαν ακόμη και στους αστυνομικούς, με μανουάλια και θυμιατά, ενώ βγήκαν ακόμη και μαχαίρια.
Οι Αρμένιοι ήθελαν με κάθε τρόπο να ολοκληρώσουν τη λιτανεία τους χωρίς την παρουσία Ελληνορθόδοξου φύλακα, για να δημιουργήσουν νέο καθεστώς και να αποκτήσουν δικαιώματα, ακόμη και στην αφή του Αγίου Φωτός. Όπως είπε ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης Αρίσταρχος «εάν αυτό ίσχυε σήμερα, κατά την εορτή του Τιμίου Σταυρού, θα έπρεπε να ισχύσει και κατά την πρώτη Κυριακή των Νηστειών και κατά την Κυριακή των Βαΐων και το Μέγα Σάββατο. Είναι ταυτόσημα αυτά και γι' αυτό και ήμασταν και τόσο επίμονοι».
Ένας από τους τραυματίες, ο μοναχός της Αγιοταφίτικης Αδελφότητας Σεραφείμ αναφερόμενος στα επεισόδια είπε ότι «εμείς δεν χτυπήσαμε κανένα, ούτε θα χτυπούσαμε. Εμείς αντισταθήκαμε ειρηνικά, αλλά δε μπορεί να εκμεταλλεύονται την δική μας ανεκτικότητα και αγάπη για την ειρήνη και να κάνουν αυτοί τέτοιες πράξεις».
Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τέτοιες ενέργειες μεταξύ κληρικών. Κάθε χρόνο τα ίδια γίνονται κυρίως τις ημέρες του Πάσχα όταν οι Αρμένιοι προσπαθούν με νύχια και με δόντια να εισβάλουν στον Πανάγιο Τάφο την ώρα της αφής του Αγίου Φωτός από τον Ελληνορθόδοξο Πατριάρχη Ιεροσολύμων.
Αναρτήσεις
Βασικά πιστεύω έχει να κάνει με το ποιος θέλει να θεωρεί "δικά του" τα εκεί προσκυνήματα. Αγνοώ το πολιτικό μέρος της υπόθεσης (καθώς τώρα όλα τα προσκυνήματα έχουν ένα ιδιόρρυθμο καθεστώς, με την ελληνική σημαία να κυματίζει σε όλα, κυρίως ελληνόφωνους μοναχούς να τα προστατεύουν και να τα στελεχώνουν). Από θρησκευτικής άποψης ηλίθιος "φανατισμός" είναι αυτό που τους κάνει να ξυλοφορτώνονται. Βέβαια το ότι είναι κληρικοί δεν τους κάνει λιγότερο ανθρώπους. Πόσοι δεν ξυλοφορτώνονται για την ομάδα τους, για το νόμο-πλαίσιο, για το κόμμα τους, για το περιβάλλον, για για για.. Καθένας έχει ή ψάχνει ένα λόγο να φανατιστεί, να ενταχτεί κάπου. Ένας ωραίος λόγος για αυτό(μιας και διαβάζω τώρα ένα σχετικό βιβλίο) είναι η αποποίηση της ευθύνης. Ψάχνει ο άνθρωπος κάτι/κάποιον/κάποια ιδέα να βάλει σαν οδηγό στη ζωή του να πορεύεται με βάση αυτό, στην ουσία για να μη σκέφτεται,να μην έχει την ευθυνη των πραξεών του, σε μια μορφή "φόβου ενηλικίωσης". :)
ΑπάντησηΔιαγραφή