Η ποινή του θανάτου

«Η ποινή του θανάτου επιβλήθηκε στον πρώην αντιδήμαρχο του Πεκίνου, Λίου Τσιχούα, που ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή των Ολυμπιακών έργων και καταδικάστηκε για διαφθορά. Ο 59χρονος άνδρας κρίθηκε ένοχος για δωροληψία ποσού 800.000 ευρώ.»

Η παραπάνω είδηση μου προκάλεσε δύο βασικές σκέψεις. Από την μία αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να καταδικάζεται σε θάνατο ένας άνθρωπος που καταχράστηκε ένα χρηματικό ποσό (ασχέτως πόσο μεγάλο αυτό είναι) χωρίς μάλιστα να του δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία, και από την άλλη σκέφτομαι τι θα είχε γίνει σε μια ανάλογη περίπτωση στην Ελλάδα.

Η συζήτηση περί θανατικής ποινής είναι μεγάλη και δεν προτίθεμαι να αναλωθώ σε αυτήν. Εγώ απλά θέλω να αναφέρω τον κατάλογο των πιο «γνωστών» χώρων στις οποίες εφαρμόζεται η θανατική ποινή. Έχουμε λοιπόν: Κίνα, ΗΠΑ, Αίγυπτος, Ινδία, Ιράν, Ιράκ, Ιαπωνία, Β. Κορέα, Ν. Κορέα, Νιγηρία, Σαουδική Αραβία, Κατάρ κ.α.
Η μελλοντική εκτέλεση του παραπάνω κυρίου δεν θα πρέπει ωστόσο να ξενίζει κάποιον που παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις και έχει μια έστω και μικρή ιδέα για το τι επικρατεί αυτή τη στιγμή στον πλανήτη. Το πολιτικό καθεστώς της Κίνας, παρά την Κομουνιστική του προέλευση, είναι παγκοσμίως γνωστό για τις δικτατορικές τάσεις του. Επομένως μια τέτοια απόφαση δεν είναι έξω από τις συνήθειες της συγκεκριμένης χώρας.

Για να επιστρέψουμε και λίγο στα δικά μας, πόσοι από εμάς μπορούν να φανταστούν μια ανάλογη απόφαση να εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Με τον δείκτη διαφθοράς να χτυπάει κόκκινο, η εφαρμογή μιας τέτοιας τιμωρίας μπορεί να αφήσει π.χ. την Βουλή των Ελλήνων με τους μισούς βουλευτές !! Πόσο μάλλον που το ποσό των 800.000 ευρώ δεν θεωρείται και τόσο υψηλό στα ελληνικά δρώμενα.